Baszta Rybacka w Budapeszcie

Baszta Rybacka jeden z głównych symboli Budapesztu. Wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO w 1987 roku.

W Budzie za czasów średniowiecza, mianem Baszty Rybackiej definiowano część murów obronnych miasta, rozciągający się za Kościołem Najświętszej Marii Panny - zwanym kościołem Macieja. 

Baszta stanowiła ważny fragment umocnień od strony Wodnego Miasta/ Miasta Rybnego – nazywanego od głównej profesji mieszkańców tej dzielnicy. Prawdopodobnie stąd pochodzi obecna nazwa obiektu, choć jej jednoznaczne pochodzenie do dziś nie zostało wyjaśnione. 

Fortyfikacje istniały już w 1443 roku, gdy po raz pierwszy w kronikach wspominano o kaplicy św. Michała, stojącej tuż pod umocnieniami. 

W 1686 roku, po wielu latach okupacji tureckiej, wojska ligi chrześcijańskiej przeprowadziły atak na Wzgórze Zamkowe, który dla Baszty okazał się bardzo ciężki w skutkach. 

Podczas odbudowy zniszczonej konstrukcji, zmodernizowano kształt oraz wielkość murów, stosując aktualne osiągnięcia techniki wojskowej. 

Fortyfikacjom nadano zakrzywioną formę, którą wzmocniono basztami oraz przystosowano ją do prowadzenia stałego ostrzału. 

Patrząc dziś na Basztę Rybacką trudno sobie wyobrazić, że pierwotna konstrukcja wykonana była z kamienia i czerwonej cegły. 

Sytuacja zmieniła się w XIX wieku, gdy po początkowym zakończeniu rozbudowy Zamku Królewskiego poszerzono plany modernizacji Starego Miasta. Wiązało się to ze zbliżającą się rocznicą tysiąclecia państwowości węgierskiej i chęcią jak najlepszego przygotowania stolicy do jej obchodów.

Projekt zmian objął między innymi otoczenie kościoła Macieja , a przy okazji główny architekt i kierownik robót - Frigyes Schulek, zaproponował uporządkowanie terenu wokół kościoła. 

Schulek bez zbędnych obaw zdecydował się rozebrać budynki klasztorne, gdzie współcześnie szerokie schody odchodzą w kierunku Zamku Królewskiego i prowadzą wprost na teren Wodnego Miasta.

Schody zwieńczone są u góry szeroka bramą, w której wnętrzu po obu stronach muru zauważyć można głębokie nisze, ozdobione płaskorzeźbami wojów z epoki dynastii Árpádów. 

Cała konstrukcja umocnień mierzy łącznie 140 metrów długości i swoim kształtem nawiązuję do litery "W". Nie jest symetryczna, południowy odcinek jest krótszy ma 40 metrów, podczas gdy północny - 65 metrów, łączy je rząd zadaszonych arkad. 

Baszta składa się z głównej, trzykondygnacyjnej wieży widokowej o nazwie Híradás oraz mniejszych, cylindrycznych wieżyczek, które symbolizują postaci siedmiu wodzów madziarskich z czasów podboju ojczyzny. Całość utrzymana jest w stylu neoromańskim. 

Budowa baszty trwała od 1899 do 1902 roku i pochłonęła kwotę miliona forintów. Powojenną odbudową zabytku zajął się syn głównego projektanta - János Schulek, który w latach 1947-48 wiernie odtworzył konstrukcję stworzoną przez ojca. 

Baszta Rybacka zdumiewa ilością detali i zdobień. Schulek ogromną wagę przywiązywał do stosowanych wykończeń, stąd starannie dopracowany jest każdy, najmniejszy nawet szczegół budowli – wszystko to sprawia, że cała konstrukcja wzbudza zachwyt widzów zarówno oglądana z daleka, jak i bliska. 

Otoczenie Kościoła Macieja i Baszty Rybackiej zdobią liczne pomniki.

Wstęp na Basztę przez większą część roku jest płatny. Wszystkie środki uzyskane z wpłat przeznaczane są na pokrycie kosztów monitoringu i bieżącego utrzymania zabytku. 

 

Zobacz na mapie


Przewodniki




Dla zapewnienia łatwości i wygody odbioru przekazywanych informacji oraz w celu usprawnienia funkcjonowania witryn www.yougo.pl, korzystamy z technologii plików cookies. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były instalowanie na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Dalsze korzystanie z witryny oznacza zgodę na wykorzystanie plików cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
OK