Islandia

To najbardziej na zachód wysunięte państwo Europy leży na północnym Atlantyku między Europą, Ameryką Północną a biegunem północnym. Od wschodniego wybrzeża Stanów dzieli ją mniej niż 5 godzin lotu, a od Grenlandii - niecałe 300 km. Powierzchnia kraju wynosi 103 tys. km2 i jest zamieszkiwana przez około 313,376 tys. osób. Rozmieszczenie ludności jest nierównomierne, około 60% powierzchni kraju jest niezamieszkałe. Ponad 60% Islandczyków mieszka w południowo-zachodniej części kraju, w okręgu Reykjanes, który stanowi jedynie 3% jego powierzchni, zaś największą mniejszością narodową stanowią Polacy.

Zapewne pierwsze co przychodzi nam na myśl, kiedy słyszymy o Islandii to lód, ogromne jego połacie. Jak się okazuje zmarzlina pokrywa aż 11% kraju. Centralną część wyspy zajmuje płaska pustynia, a topniejący lód tworzy dziesiątki rzek, przelewających się przez krawędź wybrzeża jako potężne wodospady.

Wybrzeże wyspy to szereg klifów, łańcuchów górskich i wyżłobionych lodowcami nizin. Za to ukształtowanie wyspy odpowiedzialny jest ogień obecny przy aktywności wulkanicznej oraz wszechobecny lód.
 
Wyspa licząca sobie 20 mln lat zbudowana jest ze skał wulkanicznych, przeważnie bazaltowych, które układają się warstwowo, tworząc pokrywy lawowe. W islandzkich strumieniach i rzekach można się przeglądać, bowiem należą do najczystszych na świecie - woda spływając z gór po skałach wulkanicznych ulega naturalnej filtracji. Z kolei niski poziom zanieczyszczenia, niewielkie zaludnienie i silne wiatry sprawiają, że można poczuć ogromną różnicę, oddychając czystym islandzkim powietrzem.

Narodowym językiem na Wyspie jest język islandzki, jednakże wszyscy mieszkańcy Islandii mówią po angielsku i w tym języku można się wszędzie bez problemów porozumieć.

Co warto zobaczyć

Obowiązkowo należy odwiedzić Reykjavik - najdalej na północ położoną stolicę świata, a w niej najnowsze i jedyne na świeci Muzeum Penisów. Warto także zobaczyć lagunę Jokulsarion, gdzie lodowiec odłamuje się i tworzy jeziorko, z którego woda spływa następnie do oceanu; rejon Gejzerów, Błękintą Lagunę, czyli ciepłe jezioro z wodami uznawanymi za lecznicze; wodospady, a wśród nich ogromny Detifoss, nazywany Niagarą Europy oraz kaskadowy Gullfoss; gejzery - Geysir i Strokkur, który wybucha co kilka minut na wysokość 20 - 30 metrów; wieloryby wokół Husaviku, aż w końcu wulkan pod lodowcem Snćfellsjökull, przez który miała się rozpocząć "Wyprawa do wnętrza ziemi" opisana przez Juliusza Verne'a.

Kiedy najlepiej jechać

Większość turystów przybywa na Islandię w sezonie letnim, trwającym od początku czerwca do końca sierpnia. Wówczas dni są bardzo długie, temperatury wyższe (między 12 a 15 st. C), rzadziej pada deszcz i częściej świeci słońce. W sezonie letnim otwarte są muzea i hotele, które poza sezonem mogą być zamknięte.

W maju i wrześniu wyspa jest zdecydowanie mniej zatłoczona, a pogoda ciągle się utrzymuje. Jest chłodniej, częściej pada, ale wciąż jest jasno. Od jesieni aż do wiosny na Islandii jest zimno, bardzo wietrznie i ciemno. Pada deszcz lub śnieg, a wyspa (poza stolicą) sprawia wrażenie pogrążonej w głębokim śnie.

Nie oznacza to, że zimą nie warto tu przyjechać - przeciwnie, nocą można obserwować przepiękne zorze polarne.

Coraz więcej turystów spędza w Reykjaviku Boże Narodzenie lub Sylwestra.

Zobacz także >> EasyJet poleci z Bristolu na Islandię


Wyświetl większą mapę


Przewodniki



Galeria



Dla zapewnienia łatwości i wygody odbioru przekazywanych informacji oraz w celu usprawnienia funkcjonowania witryn www.yougo.pl, korzystamy z technologii plików cookies. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były instalowanie na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Dalsze korzystanie z witryny oznacza zgodę na wykorzystanie plików cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
OK